دامنه‌ و (ع) مى‌فرمايد: الْغِنَى فِي الْغُرْبَةِ وَطَنٌ؛ وَالْفَقْرُ فِي الْوَطَنِ غُرْبَةٌ «بى‌نيازى در است و نيازمندى در وطن غربت» طبق اين فرمايش شخص غنى هر جا برود به موجب غنايش پيوندهاى محبت را با اين و آن برقرار مى‌سازد و به سبب بذل و ياران و پيدا مى كند; ولى شخص فقير حتى در وطن خويش دوستان و بستگان را از دست مى‌دهد و گاه به صورت موجودى فراموش شده در مى آيد. (حكمت 56) @partosokhan_ir